22.6.1878 

urodziny

 

8.1942 

śmierć

 
buduj linię życia
dodaj postać lista postaci wideo gra
 
idea aktualności regulamin zespół
Twoja ocena:
średnia ocena: 87%

Pokaż znajomym, że lubisz tę postać:

Podobne osoby:

Jan Bytnar

Roman Dmowski

Zbigniew Herbert

Kazimierz Górski

Stefan Wyszyński

Jan Paweł II

Janusz Korczak

pedagog pisarz
Janusz Korczak
- pisarz, pedagog, działacz społeczny, lekarz. Pochodził z zasymilowanej rodziny żydowskiej, związanej z oświeceniowym ruchem haskali. Należał do kręgu postępowej inteligencji warszawskiej przełomu XIX i XX wieku, współpracownik m. in. "Głosu", "Przeglądu Społecznego", "Czytelni dla wszystkich". W latach 1912-42 dyrektor Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie. Od 1919 roku współorganizator (z Marią Falską) zakładu wychowawczego dla dzieci polskich "Nasz Dom". Wykładowca w Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej i Wolnej Wszechnicy Polskiej. Stały współpracownik wielu pism, m. in. "W słońcu", "Szkoła Specjalna". W 1926 założył pierwsze i jedyne w swoim rodzaju czasopismo dla dzieci "Mały Przegląd", redagowane wraz z dziećmi (ukazywało się do 1939 roku). Autor popularnych pogadanek radiowych (1935-36) zwanych gadaninkami Starego Doktora. W sierpniu 1942 roku, mimo szansy opuszczenia getta, pozostał ze swymi podopiecznymi. Zginął wraz z nimi wywieziony do obozu zagłady w Treblince. Korczak był prekursorem walki o prawa dziecka. Zwracał szczególną uwagę na nierównoprawną pozycję dzieci w społeczeństwie, ich niewolniczą zależność od dorosłych. Domagał się, by uznano, że dziecko jest pełnowartościowym człowiekiem od chwili narodzin, na każdym etapie swego istnienia i ma prawo być sobą, takim jakim jest. Idee te znalazły odbicie i rozwinięcie w stworzonym przez Korczaka nowoczesnym antyautorytarnym systemie wychowania, respektującym potrzeby i dążenia dziecka, a zarazem skłaniającym dziecko do pracy nad sobą i pobudzającym je do aktywności i samodzielności, opartym na różnych formach dziecięcego samorządu. Swe poglądy pedagogiczne Korczak zawarł przede wszystkim w tetralogii "Jak kochać dziecko" (1920) i programowym utworze "Prawo dziecka do szacunku" (1929), a także w wielu innych pracach, m. in. "Momenty wychowawcze" (1919),"Prawidła życia" (1930), "Pedagogika żartobliwa" (1939). Korczak był oryginalnym pisarzem dla dzieci i o dzieciach. Do najbardziej znanych utworów należą adresowane do dzieci powieści "kolonijne": "Mośki, Joski i Srule" (1909), "Józki, Jaśki i Franki" (1910), dylogia o Królu Maciusiu: "Król Maciuś Pierwszy" (1922), "Król Maciuś na bezludnej wyspie" (1923), "Bankructwo małego Dżeka" (1924), "Kiedy znów będę mały" (1925). Twórczość literacka Korczaka obejmuje również naturalistyczne powieści społeczne: "Dzieci ulicy" (1901), "Dziecko salonu" (1906), satyrę obyczajową: "Koszałki opałki" (1905), prozę poetycką: "Sam na sam z Bogiem" (1922), utwory dramatyczne: "Senat szaleńców". Zachował się "Pamiętnik", pisany w 1942 roku w getcie (wydany w 1958 roku).

Galeriadodaj zdjęcie/film
Ciekawostkidodaj ciekawostkę
Linkidodaj link

POPARCIE

Katarzyna Cichopek
GWIAZDY O SWOICH BOHATERACH