Walka o polskość

Zabory podzieliły polskie ziemie na części należące do trzech różnych państw: Rosji, Prus i Austrii. Przez 123 lata Polacy dokonywali wszelkich starań aby utrzymać odczucie odrębności narodowej. Można prowadzić akademickie dyskusje czy powstanie listopadowe i powstanie styczniowe miały sens skoro po ich klęskach nasi przodkowie przeżywali coraz to większe represje. Polacy zarówno w sakli całości jako narodu jako całość oraz konkretne osoby, rodziny przeżywały wielką tragedię, które łamały życia całym pokoleniom. Mieliśmy stać się albo Rosjanami albo Niemcami, w zależnościom tego na terenie, którego zaboru mieszkano. O ile władze austriackie wykazywały się dużą tolerancją wobec mniejszości narodowych, o tyle władze pruskie o rosyjskie chciały zrobić wszystko aby Polacy przestali nie tylko mówić w ojczystym języku, ale nawet myśleć po polsku.

Jedyna szansa

Po niepowodzeniach zrywów narodowościowych jedyną nadzieję na odzyskanie niepodległości upatrywano w konflikcie międzynarodowym, w którym będą brać udział państwa zaborcze. Tak też się stało, gdy w czerwcu 1914 roku wybucha I wojna światowa Polacy wiedzieli, że kolejnej tak dogodnej okazji do odzyskania niepodległości może już nie być. Walcząc w szeregach wrogich wojsk nasi przodkowie wierzyli, że ich ofiara nie pójdzie na marne. Gdy 11 listopada 1918 roku Niemcy ogłaszają kapitulację, już nikt nie miał wątpliwości, że Polska odrodziła się. Jednak przed naszym narodem stanęło kolejne zadanie, kolejna wala tym razem o granice państwa. O tym jak było to trudny i złożony proces najlepiej pokazuje historia Górnego Śląska.

Kolejne zadania

Na podstawie traktatu wersalskiego kończącego I wojnę światowo ustalono kilka kwestii dotyczących granic odrodzonego państwa polskiego. Do Polski oficjalnie dzięki zwycięskiemu powstaniu wielkopolskiemu powróciła Wielkopolska, natomiast na terenach Warmii, Mazur oraz Górnego Śląska miały się odbyć plebiscyty. Były to tereny sporne między Polską a Niemcami, na których mieszkańcy w wyniku głosowania mieli zadecydować do którego państwa miały należeć zamieszkiwane przez nich tereny.

Niezłomne dążenie

Nawieść o takim postanowieniu traktatu wersalskiego Niemcy  mieszkający na tenere Górnego Śląska rozpoczęli falę represji wobec Polaków, którzy w odpowiedzieli falami protestów. Napięta sytuacja doprowadziła do wybuchu I powstania śląskiego w sierpniu 1919 roku. Powstanie zakończyło się klęską. Podczas kampanii plebiscytowej doszło do wybuchu II powstania śląskiego w sierpniu 1920 roku. Te powstanie zdecydowanie lepiej przygotowane taktycznie, niestety też zakończyło się klęską. Wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku okazały się być niekorzystne dla Polski. Ponad 59% mieszkańców tego regionu opowiedziało się na przynależnością do Niemiec. W odpowiedzi na taki wynik głosowania Polacy doprowadzają do wybuchu kolejnego, III powstania śląskiego w maju 1921 roku. Powstanie te trwało najdłużej. Decydującą bitwą była bitwa o górę św. Anny. To jej przegrana przyczyniła się do powolnego wygaszania powstania. Ostatecznie do Polski trafiły tereny Górnego Śląska z Katowicami. Historia Górnego Śląska pokazuje jak długa oraz trudna była droga do odbudowy państwa polskiego po odzyskaniu niepodległości.